In de week van 8 februari tot en met 12 februari zijn we intensief bezig geweest met onze cursus Spaans die we vier uur per dag volgden. Ik zat samen met Jolien en kregen elke dag een andere leerkracht. Zo konden we op het einde van de week beslissen met welke leerkracht we nu verder les wilden volgen. We hebben goede leerkrachten gehad, maar ook 1 die ons helemaal niet lag. Wat opviel was dat de nadruk sterk lag op het mondelinge. Ze vroegen ons uit in het Spaans en wij moesten correct in het Spaans antwoorden. Soms met hulp. Dat vond ik wel heel goed, je bent dan echt met de Spaanse taal bezig. De leerkracht die ons minder lag, legde vooral de nadruk op de grammatica (vervoeging van werkwoorden, verleden tijden, onregelmatige werkwoorden, …). Op zich wel goed, want dat is uiteindelijk de basis, maar ik vond het belangrijker om mezelf uit te drukken dan de verschillende tijden in het Spaans te weten. Ook sprak zij veel in het Engels en veel minder in het Spaans. Wat ertoe aanzette dat wij ook in het Engels begonnen praten, dat was natuurlijk niet de bedoeling. We kregen elke dag huiswerk mee naar huis. Heel gevarieerd: het uitschrijven van een dialoog, oefenen van de werkwoorden, woordenschat, invulbladen van de tijden en de werkwoorden, verhaaltje schrijven in het Spaans, … Dus in de namiddag waren we opnieuw bezig met het Spaans. Meestel allemaal samen, zodat we van elkaar konden leren. Tim en Els hadden soms andere dingen gezien dan wij en dan schreven we de woordenschat van elkaar over zodat we die ook konden oefenen. Die week zijn we dus veel met ons Spaans bezig geweest. Ik heb veel bijgeleerd, en durf nu in het Spaans spreken. Ik had ook mijn werkboek en handboek van de Spaanse les in BelgiĆ« mee en daarin heb ik geoefend en gestudeerd. Het is veel gemakkelijker, want de Nederlandse uitleg staat er bij.
We hadden tussen het studeren van ons Spaans door, schetsen gemaakt van de tekeningen die we graag op de speelplaats hadden zien staan. Dus zijn we in de namiddag van 10 februari met Anna naar de verfwinkel gegaan. Zij hielp ons met het kiezen van de goedkoopste verf en met het vervoeren van de verf naar de school. We hebben ook spuitbussen gekocht voor schaduwen aan te brengen.
In de nacht van vrijdag op zaterdag zijn we met de bus richting Oruro getrokken voor karnaval. Samen met de mensen van Bolivian House deelden we een klein busje. Na een tocht van vier uur kwamen we om half tien aan in Oruro. Een gids leidde ons naar de tribune waar we naar de optocht keken. Gelukkig hadden we allemaal een poncho gekocht, want tussen de stoet door werd er met waterballonnen van de eene naar de andere tribune gegooid. Af en toe kreeg je een aanval van kinderen gewapend met waterpistolen en schuimspuitbussen. Heel tof, het eerste uur toch… Na een tijdje begon het wel te vervelen. De stoet daarentegen was heel knap. Grote maskers, mooie afgewerkte kostuums, dansende vrouwen en mannen in traditionele kledij, … De stoet was begonnen ‘s morgens en zou duren tot 23 uur. Maar zolang hebben ik, Els en Tim het niet volgehouden en zijn met de taxi naar huis gegaan rond half vijf. Jolien is nog gebleven met de mensen van Bolivian House. Na nog iets klein te zijn gaan eten in de Griek, zijn we gaan slapen.
De week die volgde was een rustige week. Hier in Cochabamba was het nu karnaval, wat ervoor zorgde dat de school maandag, dinsdag en woensdag gesloten was. We dachten dan te gaan verven, zo werden we niet gestoord en dan werden de leerlingen niet afgeleid tijdens de lessen. Maar Anna heeft het ons afgeraden, maandag zou het op straat niet te doen zijn van de waterballonnen en bovendien reden er drie dagen weinig of geen taxi’s of trufi’s (kleine busjes die een vast parcour rijden) zodat we niet op school zouden geraken. Woensdag zijn we ’s morgens mee gereden met Anna naar de school en hebben we in de voormiddag geverfd. De voetballijnen en de grote zon van ‘Atiy’ in het midden van het voetbalveld waren eerst aan de beurt. We waren 2 uur aan het schilderen tot het hevig begon te regenen. De meeste lijnen waren al gedroogd, maar diegene die er het laatst waren opgezet werden weggewist door de regen. Dat was wel een domper. We moesten stoppen met verven, want overal lagen er plassen. Anna heeft ons thuis afgezet en toen zijn we beginnen brainstormen wat we in onze speelkoffers zouden steken. Zodat we de volgende dag alles tegen de directrice konden vertellen. Daarvoor hebben we een beetje voorbereid en woorden opgezocht in het Spaans. We zouden haar ook vragen of onze schetsen goed waren, waar we ze ergens op de speelplaats mochten aanbrengen en wanneer we mochten beginnen schilderen.
Donderdag gingen we terug mee met Anna naar de school. Hanna (Nederlandse die op de school werkt, zij zal ons evalueren) was nu ook op de school, we hebben gepraat over onze projecten en zijn samen naar de directrice geweest om onze schetsen en speelkoffers voor te stellen. Ze was heel enthousiast en vond onze schetsen heel mooi, we mochten kiezen waar we onze rups en bijenkorf zouden schilderen. We mochten wel maar in het weekend schilderen, een tegenslag, want wij dachten in de middag en vrijdagmiddag al te beginnen. Maar dat wou de directrice niet, we zouden dan de hogere leerjaren die in de namiddag les hebben, afleiden. Dus besloten we om zondag een hele dag te komen schilderen. Vrijdag zouden we dan als vrije dag nemen in de plaats van zondag. De speelbakken vond ze een goed idee, maar ze wilde een kast in de bibliotheek zetten waar al het speelgoed in kwam te staan en dan zou de leerkracht van de bibliotheek en de andere leerkrachten het speelgoed aan de leerlingen geven en ervoor zorgen dat ze terug in de kast terecht kwamen. Hanna vroeg haar of de leerkrachten hier niet over ingelicht moesten worden, maar daar antwoordde de directrice op dat ze het maar moesten doen. Wij hadden de speelbakken in gedachte, maar de directrice wou een speelkast. Daar zouden we voor zorgen !
Hanna was ook enthousiast over onze projecten, maar ze gaf ons ook niet veel hoop. Ze vertelde dat wanneer je hier nieuwe spullen kocht, het meestal niet lang ‘leefde’. Vaak dragen ze er geen zorg voor en werd het kapot gemaakt, gestolen of soms zelfs helemaal niet gebruikt. Ze vond ons bibproject ook heel tof en zei dat er hier wel een tekort was aan boekjes voor aanvankelijke lezers. Ze had er hier al achter gezocht, maar vond ze gewoon niet. Dus stelde ze voor om misschien zelf boekjes in elkaar te knutselen. Dat leek ons ook wel heel tof! We hebben al uitgekeken in boekenwinkels achter heel eenvoudige boekjes, maar inderdaad, je vindt het hier gewoon niet. We zien het wel nog zitten om ze zelf in elkaar te steken.
Vrijdagavond waren we uitgenodigd bij Anna thuis. Samen met Annemieke (directrice van de Nederlandse school hier in Cochabamba), Nell (Belgische vrijwilligster uit Bolivian House), Leonie (Nederlandse vrijwilligster uit Bolivian House), Hanna (onze begeleidster en de persoon die ons evaluatie zal schrijven) en Iqball (een vriend van Nell die hier op reis is) hebben we gegourmet. Het was een heel gezellige avond. We hebben toen tegen Anna verteld wat de directrice wou en Anna vond dit echter niet zo een goed idee. Zij was voorstander van de speelbakken en dat de gymleraar samen met de klasverantwoordelijken (elke klas heeft een verantwoordelijke gekozen) er voor zouden zorgen dat alles mooi en netjes teruggebracht werd. Ze wist zeker dat de leerkrachten dit niet lang zouden volhouden. Hier zullen we het dus nog eens moeten over hebben met de directrice of tijdens een vergadering met alle leerkrachten erbij. Tenslotte moeten zij het wel doen.
Het was een heel toffe avond en we werden door Annemieke uitgenodigd om volgende week pannenkoeken te komen eten. Heel lief en vriendelijk van haar. We hebben van Anna ook de internetstik meegekregen. Vandaag gaan we skypen met het thuisfront. Morgen beginnen we met het schilderen, hopelijk begint het niet terug te regenen !
26 februari
We hebben goed kunnen schilderen vorige zondag. Onze rups staat erop. Ze moet wel nog eens een tweede laag krijgen en misschien een beschermlaagje, want er wordt vaak op gelopen en dan slijt ze snel weg. De directrice is heel tevreden met onze rups en de turnleerkracht wil er vier hebben op zijn 'turnspeelplaats'. Dit weekend wordt het dus weer schilderen ! Gelukkig krijgen we hulp van de laatste jaars want zij willen graag meehelpen met onze schilderwerken. Dat is wel tof ! Deze week hebben we elke middag (buiten donderdag middag, maar dat komt straks) 'commocdor' gedaan. Daar krijgen de kinderen (de armsten) na het school eten en huiswerkbegeleiding tot 4 uur. Maar deze week moesten we zelf voor eten zorgen voor de kids, want de zusters hadden helemaal nog geen zin om te koken deze week. Dus hebben we pannenkoeken gebakken, hotdogs gemaakt, soep klaargemaakt, ... Smullen dat ze hebben gedaan , amai ! Het is dan ook waarschijnlijk hun laatste deftige eten dat ze die dag krijgen... Daarna kinderen geholpen met hun (soms echt zinloos) huiswerk en met hen gespeeld. Het is echt heel tof om te doen. Je leert de kinderen kennen en je leert de taal van hen. Ze komen je ook knuffelen en kussen geven , wat echt wel heel lief is.
Gisteren zijn we met Anna, Hanna en de twee Zweedse meisjes die hier nu zijn voor vrijwilligerswerk naar een schooltje in de bergen gegaan. Daar gaf de turnleerkracht van Atiy ook les in de namiddag. We hebben onze opengetrokken. Deze school heeft veel minder dan onze school Atiy. Ze hebben geen materiaal, de klaslokalen zijn smerig, ze hebben een probleem met water, ... Wel triestig om te zien. Anna heeft beloofd schoolmateriaal te brengen, maar heeft ook gezegd dat de ouders zullen moeten meebetalen met de school en dat ze naar de overheid moeten stappen voor geld te vragen. Nuja als je zo ver van de stad zit is het wel moeilijk, maar 1 iemand moet hem daar dan maar achter zetten vindt Anna. In de terugweg hebben we een oud vrouwtje langs de baan opgepikt. Onderweg hebben we ontdekt dat ze nogal gek is. Ze ging helemaal met ons mee terug naar Cochabamba en dat was toch wel zo'n twee uur rijden. Rare vrouw. Ze had ook maar een oog en was volgens ons potdoof. :)
Dit weekend gaan we terug odat alles eindelijk eens afgeraakt. We gaan ook onze speelbakken eens inorde brengen. Het wordt dus weer een drukke week !
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten