Zondag 21 februari zijn we een hele dag gaan schilderen op de school, we hebben een serieus tandje bij gestoken. De rups, de zon, de hinkelspelen en de lijnen van de voetbal en volleybal waren geschilderd. We waren wel kapot aan onze rug en knieën. Maar we waren best wel fier op onze rups, want die zag er super tof en mooi uit.
De volgende dag werden we verwacht op de “Comedor” (=eetzaal in het Spaans). Kinderen uit armere gezinnen komen na school naar hier om eerst samen warm te eten en daarna huiswerk onder begeleiding te maken. Anna betaalt voor arme kinderen met geld uit de stichting. Vrouwen van het kinderdagverblijf voorzien het eten. Toen we daar aan kwamen met de kinderen, vertelden de zusters dat het deze week nog geen Comedor was. Alleen voor de kleinsten van het kinderdagverblijf werd er gekookt. We zijn dan samen met Hanna achter brood, eieren en drank gegaan, zo konden de kinderen toch nog eten. Samen hadden we dan besloten om voor een hele week eten te voorzien. Want deze kinderen krijgen thuis heel weinig eten. Na het eten hebben we de kinderen geholpen met hun huiswerk. Van school uit krijgen de leerlingen veel huiswerk mee. Vaak krijgen ze de uitleg in de klas en moeten ze thuis de toepassingen maken. Voor sommige kinderen is dit natuurlijk heel moeilijk. Dus zijn wij er om ze te helpen. Meestal zijn het echt zware oefeningen of nutteloos huiswerk (vb. teken je blad vol met bijtjes => huiswerk van Elias, 5 jaar en zit in het eerste leerjaar). Dan verschiet ik er niet van dat kinderen helemaal geen zin hebben om huiswerk te maken. Ze moeten ook woorden schrijven waar vb. ‘bri’, ‘bro’, ‘bru’ inkomen , maar ze kunnen nog niet schrijven. Je moet de letters in het woord dan apart dicteren en vaak verwisselen ze letters of weten ze het gewoon niet. Ik stel me toch grote vragen over dit soort van huiswerk…
De school heeft 4 nieuwe kinderen erbij. Anna heeft ervoor gezorgd dat ze naar school kunnen gaan. Ze komen uit een gezin van 8 en de 3 meisjes zijn nog nooit naar school gegaan. De kinderen worden de eerste weken opgevangen in de bibliotheek door Hanna. Zij zal hen proberen bijbenen door ‘privéles’ zodat ze daarna mee kunnen in de klas. De jongen was wel al eerder naar school gegaan en is heel verstandig. Hij kan goed mee in de les. Deze kinderen komen ook naar de Comedor.
We hadden van de directrice ook positieve reacties gekregen over onze rups. Ze was er heel blij mee. We waren best wel fier!
Dinsdag kwamen de nieuwe vrijwilligsters van Zweden op bezoek in de school. Samen met hen zullen we in de bibliotheek en in de Comedor werken. We hebben hen gevraagd of ze mee willen helpen aan het project in de bibliotheek, misschien kunnen we het dan ook uitbreiden. Na de kennismaking gingen we aan het werk in de bibliotheek: posters afhalen, tafels opruimen, losse papieren sorteren, vegen, speelgoed opruimen, … We vonden knappe werkboeken die de school van de overheid gekregen had, maar de leerkrachten gebruiken ze niet. Spijtig want het zijn toffe werkboeken met gekleurde prenten, leuke toepassingen, .... Op de kasten vonden we drie televisie toestellen en drie videorecorders die onder het stof lagen. Jammer dat ook zij niet gebruikt worden. We gaan de televisie een beetje meer in het zicht zetten met behulp van een verlengkabel zodat hij op een dag toch eens gebruikt wordt ? In de middag was het terug Comedor, deze keer zonder Hannah want zij gaat in de namiddag naar de Nederlandse school. Anna en de Zweedse meisjes waren er ook om te helpen. Ik en Els hebben pannenkoeken gebakken en de kinderen kregen nog eten dat over was van de kleuters. De huiswerkbegeleiding werd in de grote eetzaal gedaan, want er waren meer kinderen dan maandag. Ik kon de kinderen wel helpen met hun huiswerk, als ik iets niet direct verstond, dan legden ze het mij uit met handen en voeten. Ze leerden je ook woorden in het Spaans door dingen aan te wijzen, dan moest jij het woord zeggen in het Spaans. Ik vind het wel leuk om Comedor te doen, je leert de kinderen beter kennen, je leert Spaans, je kan hen helpen en je leert van hun onderwijssysteem.
’s Avonds zijn we gaan eten in Bolivian House voor Nell, want zij vertrok woensdag voor een korte rondreis en daarna terug naar België. Het was weer heel gezellig.
De volgende middag stonden we samen met de Zweden alleen voor de Comedor. We hadden op voorhand hot-dogs gaan halen en hebben een ‘hot-dog-kraam’ gemaakt op de medische post. De kinderen moesten dan in een rij aanschuiven voor een hot-dog. Er is nogal wat gegeten geweest, onze 60 broodjes en worstjes waren allemaal op! Het ‘hot-dog-kraam’ was dus zeker een hit. Vervolgens weer samen met de kinderen huiswerk maken. Jolien hielp een jongetje dat cijferoefeningen moest maken van het niveau TE + TE. Hij wist niet eens de waarde van het cijfer 3. Jolien heeft alles geprobeerd, op de vingers tellen, met steentjes tellen, hij kon het gewoon niet. Zo’n kind geraakt natuurlijk wel achter in de klas… Ik weet niet of het de bedoeling is dat wij ingrijpen, of dat we hem alleen meer kunnen steunen in de huiswerkbegeleiding?
Die avond zijn we bij Annemieke thuis pannenkoeken gaan eten (zij is directrice van de Nederlandse school hier). Leonie, Nell en Hannah waren ook uitgenodigd. We hebben toen een plan bedacht voor Anna haar verjaardag, want ze geeft een feestje 14 maart voor haar 50ste verjaardag.
Donderdag voormiddag zijn we naar de school geweest om te helpen in de bib. Rond 11 uur vertrokken we samen met Hannah, de Zweedse meisjes, Juan de turnleerkracht en Anna naar een school in de bergen. Juan geeft daar vier dagen van de vijf in de namiddag les. Toen we aankwamen werden we door de directeur uitgenodigd in een restaurantje waar we plaatselijk eten kregen. Daarna zijn we naar de school gegaan. Direct werden de leerkrachten uit hun klassen gehaald en werd er een vergadering op poten gezet. Er werd gezegd wat er nodig was op school, hoe ze eraan konden geraken, of Anna hen wou helpen, … We kregen een rondleiding op de school en trokken onze ogen wel open. Het was hier veel slechter dan op onze school. De klaslokalen waren smerig, de leerlingen hadden geen materiaal om mee te werken, de leerkrachten beschikten niet over didactisch materiaal, er was een probleem met water: als het hevig regende dan stroomden de klaslokalen onder, … In de terugrit naar huis legde Anna ons uit dat ze wel wou helpen met schoolmateriaal te kopen, maar dat de directeur ook dingen zelf moest regelen in de stad. Zo kreeg de school nog geen drankjes en koekjes van de overheid voor de kinderen. Dit moest hij in de stad zelf regelen, daar kon Anna niet veel bij helpen. Ook subsidie voor bouw moest aan de overheid gevraagd worden, …
Op de terugweg naar huis pikten we een oud, doof en half blind vrouwtje op omdat ze stond te liften langs de kant van de weg. Ze reed de hele rit naar Cochabamba (2,5 uur) mee. We vonden dit een beetje raar en vroegen haar of ze naar Cochabamba moest. Toen antwoordde ze met een heksenstemmetje in het Quechua (een officiële indianentaal hier), dus verstonden we haar niet. Op het einde van de rit wou ze Anna betalen, ze dacht waarschijnlijk dat we een trufi waren. Toch een beetje grappig…
Vrijdagochtend werd ik wakker en was een beetje bang, want Els lag niet meer in haar bed! Ik stond op en ze lag ziek in de zetel van de woonkamer. Ze had een hele nacht moeten overgeven en diarree gehad. Ze was heel ziek. Ik en Jolien hebben toen beslist om Anna te bellen voor een dokter die aan huis zou komen, want Els kon niet meer op haar benen staan. Anna stelde voor om naar zuster Fubia (een bevriende zuster van Anna die hier ook welzijnswerk doet) te gaan, daar was een dokter en het was maar 10 minuutjes rijden. Maar Els zag dit echt niet zitten. Dus hebben we terug gebeld en heeft Anna ons aangeraden om naar een ziekenhuis in de buurt te gaan. Yolanda en ik zijn met Els naar spoed gegaan. Ze werd onderzocht en kreeg een bakster. Nadien mocht ze terug mee naar huis. Ik ben een hele dag bij haar gebleven om een beetje voor haar te zorgen. Ze heeft vooral veel geslapen, wat niet verwonderlijk is natuurlijk. Tim en Jolien zijn die dag naar de Comedore gegaan om te helpen. Als ze terug waren ben ik met Jolien achter Els haar uitslag geweest van haar bloed. De dokter bekeek de resultaten en besliste dat Els voor een nacht in het ziekenhuis moest blijven voor observatie en medicatie. Een uitslag die we niet verwacht hadden… Een beetje aangeslagen en niet weten wat we moesten doen zijn we naar huis gegaan. Daar hebben we eerst gebeld naar Anna , want we wisten niet echt of het nodig was, of het betrouwbaar was, … Maar Anna verzekerde ons dat de dokter gelijk had en dat het een heel goed ziekenhuis is waar je op kan vertrouwen. Nu restte ons alleen het slechte nieuws nog tegen Els te vertellen. Natuurlijk was ze hier niet blij mee, maar ze begreep wel dat het beter zo was. Dus zijn we die avond met haar nog naar het ziekenhuis gegaan. We hebben haar een beetje gerustgesteld en als we zeker waren dat ze goed geïnstalleerd was zijn we naar huis gegaan. Het was een lange dag geweest voor ons allemaal.
Zaterdag werden we opgepikt door Anna. Eerst gingen we Els bezoeken in het ziekenhuis samen met Anna en Yolanda. Ze zag er al een beetje beter uit, goed geslapen en toch een beetje gegeten. Daarna zijn we achter verf gegaan, want we hadden nog verschillende kleuren nodig. Op school aangekomen waren we aangeslagen. Onze rups die we vorige week geschilderd hadden stond er voor de helft niet meer. Alle verf pulverde gewoon af.
Van de lijnen van de volleybal en voetbal bleef ook weinig over. Vol goede moed en betere verf gingen we terug aan de slag. We hadden ook vernis gekocht die we na het schilderen erover zouden zetten. Die dag hebben we alleen de lijnen kunnen afwerken, want het begon weer te regenen. En zo heeft het een heel weekend lang geregend en hebben we niets kunnen doen. Toch wel een beetje frustrerend. Maandag zijn we naar school gegaan en hebben we samen met Anna (die toen verjaarde) aan de directrice gevraagd of we in de middag mochten schilderen, want dat we in het weekend weinig hebben kunnen doen en anders zou het weer een weekend kosten om alles erop te zetten. Gelukkig mocht het en die middag (na de Comedor) zijn we gestart met alle lijnen te vernissen. De school is ook vroeger gestopt voor Anna haar verjaardag. De leerkrachten werden verwacht in de bibliotheek voor een drankje en een centeniada (een gebakje gevuld met warme groenten en vlees). Er werd ‘gelukkige verjaardag’ gezongen en de muziekleraar heeft nog een serenade gespeeld op de gitaar.
In de middag heeft de secundaire school les, dus we waren nogal een ‘attractie’. We hadden schrik toen het speeltijd werd, maar de leerkrachten hebben toezicht gehouden zodat niemand op de lijnen liep. Wel heel vriendelijk en we hebben ze dan ook bedankt. Alleen ik en Jolien hebben de lijnen vernist. Tim is in de namiddag met Anna naar huis gereden want hij had een oorontsteking. Hij is dus samen met Els thuisgebleven. Els mag ook een hele week niet helpen, want ze is nog veel te slap. Ze eet niet veel en slaapt nog veel. Ze kan echt nog niet meehelpen aan de schilderwerken.
Dinsdag hebben we samen met de directrice en Anna overlegd over de leeshoek in de bibliotheek. De directrice vond het een heel goed idee. We hadden ook een paar tekeningen afgedrukt die we graag op een muur van de leeshoek wilden schilderen. Op We hebben ze op voorhand opgezocht op een site van Jan Vis. Daar hebben we alle dieren geselecteerd die een boek in hun handen hadden en aan het lezen waren: giraffen, nijlpaarden, schapen en een koe. Rekening houdend met de dieren die hier voorkomen. De directrice mocht de tekening die op de muur komt kiezen en ze heeft de tekening met de giraffen gekozen.
In de voormiddag hebben we de twister op de medische post geschilderd en na geholpen te hebben op de Comedor zijn we de rups gaan herschilderen. Maar we hadden weer ongeluk: de nieuwe verf reageerde slecht met de oude verf én het begon te regenen. Een storm trok over de school en we moesten stoppen vanwege het slechte weer. Nog vlug even achter nieuwe verf en dan naar huis.
Anna had dinsdag verteld dat het woensdag staking zou kunnen zijn hier in Cochabamba. Er komt een nieuwe wet dat drinken achter het stuur verbied. Daar waren blijkbaar sommige mensen niet mee akkoord en beslisten om woensdag te staken. Ook donderdag gingen de mensen terug staken. We hebben gebeld naar Anna woensdagmorgend, maar ze vond het te gevaarlijk om naar school te rijden, er zouden blokkades zijn en dan konden je banden kapot gestoken worden. Ook taxi’s , trufi’s en bussen reden niet. We zouden dus niet op school geraken. Jammer, want door de staking was het ook geen school en dat zou ideaal zijn voor onze schilderwerken. We konden wel al werken aan onze Spaanse verslagen die we moesten afgeven op school en de Spaanse fiches die in de speelboxen moeten. Dus het is niet echt een verloren dag geweest. De volgende morgen werd ik wakker gebeld door Anna, ze zei dat ze naar school ging rijden, want dat de blokkades waren weggehaald door de politie en je dus doorkon rijden. Wel was er nog altijd staking en dat wou zeggen dat we een hele dag konden schilderen zonder dat er iemand op school was. We waren daar wel blij om! Samen met Ariel (hij woont op de medische post, Anna betaalt zijn school en daarom moest hij ons van Anna helpen) hebben we een hele dag geschilderd. Het was heet dus zijn we allemaal een beetje verbrand. Maar alles is eindelijk klaar!
De bijenkorf staat erop, de twister en de rups heeft nog een tweede laag gekregen, de hinkelspelen zijn vernist… We moeten juist nog de bijenkorf , de rups en de twister helemaal vernissen. Ons plan was om dit vrijdag te doen, maar door het slechte weer is dit weer niet kunnen doorgaan. We hebben wel ons leeshoekje kunnen opmeten. We zijn van plan om een matras te laten bekleden met een soort synthetisch afwasbare stof, die zou dan juist in de leeshoek passen. Met kussens, gordijnen in kleurtjes en een tekening op de muur wordt het een toffe leeshoek! We hebben Hanna nog even helpen verbeteren en dan was het tijd voor de Comedor. We hebben daar even gebrainstormd met Hanna over onze beertjes van Meichenbaum. Als je het huiswerk van de kinderen bekijkt is het eigenlijk niet nuttig om het in te voeren. Bij ‘teken je blad vol bijtjes’ hoef je niet veel na te denken van: ‘wat is het probleem?’ ‘hoe pak ik het aan?’. Dus we vonden het een beetje zinloos om dit in te voeren. Hanna heeft ons op een ander spoor gebracht en dat is een beloningssysteem voor de kinderen, want sommigen (en dat is soms wel te begrijpen) hebben geen zin om hun huiswerk te maken of hen te gedragen (als je soms de thuissituatie hoort, begrijp je dit ook wel). Vooral na een lang weekend of de laatste dag van de week lopen enkele kinderen enorm lastig of soms zelfs agressief. We zouden een prikbord kopen en de namen van de kinderen er aan hangen, als ze een hele namiddag braaf zijn geweest, krijgen ze een zonnetje achter hun naam. Zijn ze die dag stout of maken ze hun huiswerk niet af, krijgen ze een donderwolk. De bedoeling is om 5 zonnetjes te verzamelen in een week en dan krijgen ze een beloning vb. samen pannenkoeken bakken, uitstapje, …
Zaterdag zijn we de stad in getrokken en hebben we iets lekkers gegeten in de ‘Paprica’(super want je kan daar vis krijgen en dat wa al een eeuwigheid geleden). De dag erop zijn we ’s morgens gaan vernissen. Alles is nu vernist en dus klaar ! Die middag hebben we naar het thuisfront gebeld en zijn ‘the girls’ gaan zwemmen. Tim is naar de cinema gegaan met twee meisjes dat hij hier heeft leren kennen.
Het waren twee drukke weken geweest waar vooral de Comedor toch wel zwaar viel. Er wordt ook vanuit Hanna verwacht dat we dit doen tot het einde van ons verblijf. Ik zie dit wel zitten, maar niet elke dag. Misschien kunnen wij de kinderen opvangen wanneer Hanna er niet is. We moeten dit nog eens bespreken met Anna en Hanna. Vervolgens moeten we eens dringend werk maken van onze andere projecten, maar ik heb het gevoel dat er vaart in komt. We gaan morgen het project van de toiletten bespreken met Anna en we gaan direct naar de hoge klassen om dit uit te leggen. Dan kunnen de leerlingen er zelf ook eens over brainstormen. Morgen na de Comedor gaan we met Anna naar de Cancha (grote markt waar ze alles hebben en ook goedkoper dan in een winkel) achter ons speelmateriaal en kijken achter boekjes voor aanvankelijke lezers. En deze week beginnen we met de leeshoek te schilderen en in te richten. We geven vanaf morgen in de voormiddag ook ‘privéles’ aan leerlingen die niet mee kunnen in de klas. Samen met Hanna oefenen we op schrijven, rekenen, … Ze had ons dit vrijdag gevraagd, want extra hulp is altijd welkom zei ze. Ik kijk er wel al een beetje naar uit, ik denk dat ik er veel van ga opsteken. Het is hier nog altijd super en ik zou hier wel nog een maand langer willen blijven !
